Kopar bir gün mukarrer bil kıyâmet
Kıyâmetden belirdi çok ‘alâmet

Olupdur nefsî nefsî cümle ‘âlem
Cihânda kalmadı gitdi sadâkat

Gice gündüz murâdı celb-i mâldır
Değil maksûdu halkın dîn ü diyânet

Eğer hak söylesen kılsan nasihat
Kabûl itmez ider belki ‘adâvet

Geçinir her birisi ehl-i ‘irfân
Dürûğ u kizbini ‘add ider zarâfet

Sorarsan geçinirler şeyh u dervîş
Satar ‘âriflere keşf-i kerâmet

Mürâîler bu halkın çoğu şimdi
Öğer kendin satar halka velâyet

Giyüp cübbe vü destâr ba’zı hayvân
Meşâyihden geçinir yok riyâzat

İder dünyâ içün dînini zâyî’
Gice gündüz olur kârı dalâlet

Kamunun matlubun bildim muhakkak
Riyâsetdir riyâsetdir riyâset

Raûfî sa’y ile menzîl alınmaz
Meğer Hakk’dan ire sana hidâyet

Kula kulluk yaraşır durma sa’y it
‘İbadet kıl ‘ibadet kıl ‘ibadet

Murâdım hâsıl olmaz dime çalış
İrer bir gün sana Hakk’dan ‘inâyet