Benim güzel torunum,
İyi dinle dedeni.
Kulağınla duy ama
Kalbinle anla beni.
Oyuncaklar senindir,
Ayakkabın, elbisen.
Çok yakıştı der annen
Gömleğini giyinsen.
Ayak senin, el senin,
Kirpiklerin, gözlerin…
Peki güneş kimindir?
Yıldız kimin, ay kimin?
Yağmuru kim yağdırır?
Çevirdiğin topacın,
Meyve veren ağacın,
Asıl sahibi kimdir?
Uçurtmanı bıraksan
Uçabilir mi ipsiz
Yaşadığın şu dünya
Olur mu hiç sahipsiz?
Şimdi sen gel kalbine
Ve aklına sor de ki:
“Kardan adam yaptın ya
Seni yapan kim peki?”
Onları da, bizi de
Rabbimizdir yaratan
Bizim için dünyayı,
Sofra gibi donatan.
Gönderdiği elçiden,
Peygamberden öğrendik
İndirdiği Kuran’dan,
Cebrail’den öğrendik
Kuzum, sana derim ki,
Kötülükten uzak dur.
İyilerle kalk otur.
Kötülere meyletme.
Baktığında güzel gör,
Çirkinliği seyretme
Büyüğüne saygı duy,
Küçüğüne merhamet
Kalp huzuru hep böyle
Elde edilir elbet.
Tebessümle açılır
Sayfaları kaderin.
Sabır ile yok olur
Elemin ve kederin.
Ümitsizlikten sakın
Şu hayatta hiç bir gün
Gece kalmaz, sabah var.
Benim güzel torunum,
Ye’se düşme Allah var!