Nûr-ı ‘irfân ile pür olsun dilin
Zulmet-i tenden halâs it cânını
Sidre-i maksûda irişsin elin
Cân gözüyle göregör cânânını

Almayan deryâ-yı ‘irfândan güher
Seng-i hârâdan beter oldu beter
“Men ‘aref” sırrından al cânâ haber
Nefsini bil bilesin Rahmân’ını

‘Aşk elinde bu gönül çevgândır
Cismin ol çevgân ile galtândır
Cümle ‘âlem sırrına hayrândır
‘Ârif olgıl gözleyüp meydânını

Sende sûret ahsen-i takvîm iken
Zîb-i zâtın âyet-i tekrîm iken
Secde ile bunca pür-ta’zîm iken
Bilmemek insâf mıdır şânını

“‘Alleme’l-esmâ” didi Kur`ân’da Hakk
Âdem’e virdi kamudan ön sebak
Hakk’ı zikreyler cihânda her varak
Sen de gafletden uyargıl cânını