Hakk misli yok bir tanrı hem ekber ecell ekber ecell
Ben pür kusûr bir bendeyem kârım zelel kârım zelel

Halk itmemiş hîç ol Samed ben gibi bir mücrim ehad
Çün işlemişem bî-‘aded cürm ü dagel cürm ü dagel

Hem görmedi halk-ı cihân ben gibi gümrâh bir zemân
Zîrâ işim dâim hemân mekr ü hiyel mekr ü hiyel

Nefsim nasîhat almadı itmediğim suç kalmadı
Dünyâya bir ferd gelmedi benden edall benden edall

Aslım benim çünki menî bu hey’eti virdi Ganî
Aslım denî fer’im denî oldum ezel oldum ezel

İçimde yok ‘aşk-ı Hudâ gönlümde çok kibr ü riyâ
İtdi beni Hakk’dan cüdâ tûl-i emel tûl-i emel

Çok olmağın zenb ü kusûr hîç gönüme gelmez huzûr
Virir hemân ‘ucb u gurûr ‘ilm ü ‘amel ‘ilm ü ‘amel

‘Aşkın şarâbın içmedim meyl-i sivâdan geçmedim
Dost’dan yana per açmadım işim kesel işim kesel

Sevdim mecâzî dilberi itdim fedâ cân u seri
Zenb-i hatânın asgarı misl-i cebel misl-i cebel

Doldu dile şehvet hevâ takvâ verâ’ oldu hebâ
İrdi kulağıma nidâ geldi ecel geldi ecel

Sin altmış altıdır dahi geçdi yedi mâh ey ahi
Pîrin olur Hakk musrıhi görmez vecel görmez vecel

Ol râhimînin erhami sarar yaraya merhemi
Zevk u safâ ‘ıyş u demi sür korkma gel sür korkma gel

Tevvâbları hem pek sever kendi kelâmında öğer
İt sen de tevbe ey püser itme mehel itme mehel

Kuddûsîyâ itme keder Hakk şerleri hep hayr ider
İtmez seni hîç derbeder hulku güzel hulku güzel