Bu gönül deriçesinde yine bir nur oldu peyda
Aklımı başımdan aldı beni kıldı delü şeyda
****
Temamet gönül cihanın o nurun şu’lesi tutdu
Yer ü gök tecelli doldu dağ u taş u ku u sahra
****
Ne ki var cemi eşya nikabın götürdü yüzden
Kamusunu gördüm ol Dost ma’şuk oldu her ca
****
Nereye kim bakar isem gözüm anı görür ancak
Görünen oldur hem gören kanı gelsün imdi bina
****
Ne vücud var, ne âdem, ne zaman var, ne mekân
Ne piş ü pes, ne fevk u taht, ne yesar hod yümma
****
Kamu vahdet oldu kesret, götürüldü nur u zulmet
Dolu arş u ferş tamamet oldu anı görmez ama
****
Meğer Eşrefoğlu Rumi gene kendüden varuptur
Halka bir edna kalıptır pes anındur işbu gavga

Eşrefoğlu Rumi