Derdinde bin dermân alur derde devâ bulan kişi
Uçmakları fânî kılur ‘ömrü bekâ bulan kişi

Var ‘ömrünün sermâyesin ‘aşkın oduna yandurur
Gönül çerâğın uyarur nûru’l-Hudâ bulan kişi

Her kime kim ihsân ider toprak cismini cân ider
Küfrün anın îmân ider senden fenâ bulan kişi

İki cihânın varlığın yoğa sayar dîdâr içün
Fânî milke mi aldanur andan ‘atâ bulan kişi

Bâtıl işi ger nefs-i şûm hak sûretinde gösterür
Girdâbına düşmez anın hak rehnümâ bulan kişi

Kahrın u reddin gözsüzün nice ganîmet görmesün
Ma’şûk ilinden dembedem yüz merhabâ bulan kişi

Dergâhının merdûdunun kahr u belâsın dostuna
Andan bulur gözlerine nûr-ı ziyâ bulan kişi

Kahrında bin lutfun görür andan kaçan yüz kaytarur
Kahr u belâsın yârının zevk u safâ bulan kişi

Ol lutufdandır ‘Âşık’ın her dem gözü gevher-feşân
Tan mı taş altun eylese pes kîmiyâ bulan kişi