Ey gönül bezm-i muhabbetde dilersen câm-ı Hû
‘Aşk ile baş ayağı olmağa feyz-âşâm-ı Hû

Bu hüviyyetdir ki sârîdir cihâna ser-te-ser
Sanma ancak söylenir ‘âlem dilinde nâm-ı Hû

Mantıku’t-tayrı Süleymân olmayan fehm eylemez
Remzi bilmez gerçi murg u mûr ider îhâm-ı Hû

Sofradır ‘âlem anın sahnında esmâ mâide
Herkese ismin elinden irişir in’âm-ı Hû

Şem’-i cânın cânib-i gaybu’l-guyûba tut seher
Tâ ki vâsıl ola ey Hakkı sana peygâm-ı Hû