İtme ey nefsim gurûr bu şöhrete gûş it sözü
Mekr-i Cebbâr’ı gönülden hem çıkarma aç gözü

Sıdk u ihlâs ile istiğfârı çok eyle hemân
Zikre meşgûl ol beher dem geceye kat gündüzü

‘İlm ü a’mâl çokluğuna bakuban ‘ucb eyleme
Kendini bil cümle halkın ahkarı hem a’cezi

Niceler şart ile kulluk etmiş iken Tanrı’ya
Gitdiler İblîs izine şaşırup doğru izi

Kıl hazer Kuddûsîyâ ‘ucb u gurûrdan dâimâ
Zâhiri ta’mîri terk it kılagör sâfî özü