Açıldı her tarafdan çeşm-i Hak-bîn Görüp yârın gönül sevdâya düşdü
Neler arz etdilerse ana cümle Kuyûdâtı koyup tenhâya düşdü
Dediler “lâ”da mahv olmak gerekdir Fenâ buldu velî “illâ”ya düşdü
Açıldı ravza-i tevhîd gönülden Bu vahdet vahdet-i Mevlâ’ya düşdü
Belâya sabr eden merdân-ı Hakk’ın Cemâl-i pertevinden sâye düşdü
Kemend-i zülf-i Leylâ’yı tutanlar Kamu Mecnûn olup sahrâya düşdü
Dediler bâb-ı vuslat terk-i cândır Anı âşıkların icrâya düşdü
Sular gibi yüzün yüzün yürürken Hulûsî umduğu deryâya düşdü