Çün sana gönlüm mübtelâ düşdü
Derd ü gam bana âşinâ düşdü
Zühd ü takvâya yâr idim evvel
Aşk ile benden hep cüdâ düşdü

Kim seni buldu kendi yok oldu
Vaslına ey dost cân bahâ düşdü
Bu Niyâzî’nin hiç vücûdunda
Zerre komadı hep bekâ düşdü