Gül Efendim Sensin çare bendedir onulmaz yâre olayım kapında köle lütfunla ya Resulallah
Görmeden sevdalandım sana asrında doğsaydım gönüllü kölen olurdum,
Kılıçla budansaydı kolum kanadım bedenim yanarken ruhumla mutmain olurdum
Lokman Hekim gelse bulamaz derdime çare derdimin dermanı yalnız sen olurdun
Güneşi sağ elime ayı da sol elime verseler dönüp de bakmaz yanında eriyen bir mum olurdum
Aşkınla hep divaneyim çağır Ravzana geleyim orda murada ereyim lütfunla ya Resulallah
Gül Efendim Sensin çare bendedir onulmaz yâre olayım kapında köle lütfunla ya Resulallah
Ne zaman bitecek bilmem ki bu vuslatım pusulasız gemi gibi ortada dolaşır dururum
Ahirzaman bu bir mümin bir kâfir bilmem ki ne olurum
Elle tutulacak amelim yok savrulur toz duman olurum
Ne olur yüz çevirme bu aciz günahkâr biçareden perişan olurum
Zerre arzum olmadı ne cennetten ne huriden Sensiz kör olurum
Şefaat eyle, şefaat eyle, çağır yanına yoksa tarumar olurum
Sen varsan ben varım yoksan hiç olurum
Gül Efendim Sensin çare bendedir onulmaz yâre olayım kapında köle lütfunla ya Resulallah