Yâ Rab tene cân cânlara cânân yine sensin
‘Âşıklarunun derdine dermân yine sensin

Bunca güher-i pâk-nihâd eyledün izhâr
Şol genc-i nihânî dinilen kân yine sensin

Bir noktadan aldum haberin cümle ‘ulûmun
Her katrada mevvâc olan ‘ummân yine sensin

Bir dilber-i ra’nâ gibidür cümle ‘avâlim
Vechinde anun cilve uran ân yine sensin

Tekrîm idüp insânı didün çün “ve nefahtü”
Hakkı kulunun cismine de cân yine sensin