Mustafa Râkım Efendi göçdü âh
Sardı ufku zulmet-i hüzn ü keder

Cevher-i câna bedeldir şübhesiz
O büyük elden çıkan her bir eser

Encüm-efşândır o parlak levhalar
Nûr alır feyz-i celîsinden nazar

Yazdı SâmÎ fevtine târih-i tâmm
Uçdu Râkım tek gelen sâhib-hüner