Gönül bu hâb-ı gafletden gözün aç
Cihât-ı sitte gel tevhîd suyun saç
Sıfât-ı nûra irüp gülşenin aç
Ne ‘ârifdir iden tevhîde mi’râc

Kanı ol göz açup hikmet bulanlar
O hikmet sâhibin arzu kılanlar
İrüp ol bahr-ı zâta gavs idenler
Ne kâmildir iden tevhîde mi’râc

Cihân âyîne-i masnû’-ı Rahmân
Zuhûruna idüpdür anı bürhân
Sakın a’mâ asam-veş olma ey cân
Ne fâikdir iden tevhîde mi’râc

Firâset nûrunu cânda yakagör
Raûfî zulmeti sa’y it geçegör
Varup vahdet serâyına uçagör
Ne ‘ârifdir iden tevhîde mi’râc