Merhabâ merhabâ likâ-yı habîb
Habbezâ habbezâ devâ-yı tabîb
Dil-i bîmârıma şifâ kıldın
Maraz-ı gam yerine şâdî nasîb
Lutf ile eyledin nevâzişler
Komadın bu fakîri merd-i garîb
Bârekallah fîke ülfetenâ
Kad ce’alte’l-firâk enîse rakîb
Nice müddet gönül bu gamda idi
Gam gidüp râhat oldu kalb-i kesîb
Sebeb-i bu’da püşt-i pâ uralım
Gitsün ortadan ol firâk-ı müzîb
Leb-be-leb nih bi-dih şerâb-ı tahûr
Tâ şeved kışr-ı mâ ez û çü lebîb
Mest olup farķ u zerķi hark idelüm
Cümleye bir ola firâz u nişîb
Fülân ibni fülân ta’ayyünini
Koyalım kalmasun hasîb ü nesîb
İttihâdın ‘alâmeti bu-durur
Sen ü ben olmaya arada hacîb
Senliğe benliğe düşen ‘ârif
Kendü kendüyi ider tekzîb
Ey Rusûhî sakın bu tefrîkadan
Hulk-ı bedden özünü eyle necîb
Anlamı=
Sevgiliye kavuşmak ne güzel ne güzel. Tabîbin devâsı ne hoş ne hoş.
Hasta gönlüme şifâ verdin. Gam hastalığı yerine neş’e nasîb etdin.
Lutfeyledin iltifatlarda bulundun, bu fakîri garîb bırakmadın.
Seninle ülfetimiz mübârek olsun, ki sen ayrılığı rakîbe enîs kıldın.
Uzun zamandır bu gamla doluydu gönül, gam gidince kalb râhata erdi.
Uzaklık sebeblerinden kurtulalım ki yürek yakan o ayrılık ortadan kalksın.
Kadehi lebâleb doldur da şarâbı öyle sun ki kabuğumuz öze dönüşsün.
Kendimizden geçelim ikilikden kurtulalım, iniş ve yokuş bir olsun.
Filancanın oğlu filanca demeyi bırakalım, nesebi de hasebi de bir tarafa bırakalım.
Tevhîdin alâmeti budur ki, sen ve ben arada perde olmaya.
Ârif olan sen ben da’vâsına düşmez, zîrâ kendisini tekzîb etmiş olur.
Bu tefrîkadan, ikilikden, kesretden sakın, kötü huylardan özünü temizle.