Âdem var ki Hakk’la vuslatı hem-dem
Âdem var kendü işinde henüz hâm

Âdem vardır dâim sözi yalandır
Âdem var ki nefsi cânlara cândır

Âdem var ki anın her bir haberi
Yine gaflete bırakır bîdârı

Âdem var kendü işinde süvârdır
Âdem vardır ki hayvândan beterdir

Âdem var ki yol içinde yegâne
Âdem var âşinâlardan bîgâne

Âdem var söylese tahsîn iderler
Âdem var söyleyicek tınma dirler

Âdem var sohbeti cândan ‘azîzdir
Âdem var ki işinde bî-temizdir

Âdem var her işe sahib-nazardır
Âdem var ki özünden bî-haberdir

Âdem var göresün ‘ayn-ı kemâldir
Âdem var kendü işinde melâldür

Âdem var sohbeti râhat-ı cândır
Âdem vardır ki gül-i beyâbândır

Âdem vardır âdem içinde el-hak
Kamu ‘âlem ana cân ile müştâk