Sen dahi cehd eyle imdi ey hümâm
Evliyâlar eşiğin eyle makâm

Evliyâlar sohbetine iresin
Anların dirliği nedir göresin

Evliyâlar gevherin ma’denidir
Cümlemizin derdinin dermânıdır

Evliyâ hoş terbiye kıla seni
Kurtulasın yarın olasın ganî

Tercemânsız irişesin Tanrı’ya
Ger kılarsan kendözünü bî-riyâ

Gönlünü Hakk’dan yana berk idesin
Evliyâ gitdiği yola gidesin

Evliyâlar seni kıla ihtiyâr
Evliyâ sana şefî’ ola ey yâr

İmdi gel cehd eyle bu yola düriş
Evliyânın dâmenin tut budur iş

Tevbe kıl özünü oda yakmagıl
Su gibi her gördüğüne akmagıl

Erlik oldur nefs odunu söndüre
Yüzünü ol doğru yola döndüre

Cehd idüp terk eyle nefs-i şehveti
Mihnetine değmez anın lezzeti

Şehvete uyanların ey ser-firâz
Tamudur yeri bunların çoğ u az

Şehveti terk eyleyenler menzili
Cennet ehlidir buların mahfili

Şehveti terk eyleyen bulur sevâb
Söz budur vallâhu a’lem bi’s-sevâb