Dîn-i mübîn-i Ahmed’i
Şer’-i şerîf-i sermedî
Tasdîk iden Muhammed’i
Ağlar gözü gülmez yüzü

Boşdur bu dünyâ teşvîşi
Terk iden olur er kişi
Mest-i müdâm olan kişi
Ağlar gözü gülmez yüzü

Îmân ile islâm-ı dîn
Olmuş bize habl-i metîn
Hakk’ı bilen ‘ayne’l-yakîn
Ağlar gözü gülmez yüzü

Dil ka’besi astârını
Tutan görür esrârını
Dilde bulan dildârını
Ağlar gözü gülmez yüzü

Havf-ı Hudâ’yı kâr iden
Gönlünde hikmet vâr iden
‘Aşkı özünde yâr iden
Ağlar gözü gülmez yüzü

Esrâr-ı tevhîdi duyan
Şer’-i Muhammed’e uyan
Yârini görmese ‘ayân
Ağlar gözü gülmez yüzü

‘Aşkdan olunca bir eser
Mâsivâdan gönül keser
Cânân iline yol keser
Ağlar gözü gülmez yüzü

‘Aşka irenler her zemân
İrince buldular emân
‘Aşk ehline budur nişân
Ağlar gözü gülmez yüzü

Nûr-i Hudâ’yı ‘aşk görür
‘Âşıkı zevk-ı ‘aşk bürür
Kalbinde nûr-ı ‘aşk durur
Ağlar gözü gülmez yüzü

Dildârı dilde bulmasa
Cânânı cânda olmasa
Yâri yanında bilmese
Ağlar gözü gülmez yüzü

Feyz-i muhabbet-i Hudâ
‘Âşıkdan olur mu cüdâ
Hakk yoluna olur fedâ
Ağlar gözü gülmez yüzü

‘Âlemlerin rahmetine
Lutfî’ye merhametine
Kâmillerin himmetine
Ağlar gözü gülmez yüzü