Dağlar safa durmuş bozgun yerinde;
Hüzün duman duman zirvelerinde.
Dağlar, benim yaram daha derinde.
Dağlar… Ah ulu dağlar;
Gözleri sulu dağlar.

Ormanda ceylanlar koşar oynardı;
Her dalda bir kuşun nağmesi vardı.
Sizi neden böyle bir hüzün sardı?
Dağlar… Ah ulu dağlar;
Gözleri sulu dağlar.

Karanlık kafalar, uğursuz eller,
Yok etti her şeyi menfur emeller!
Nerde keklik öten o çamlı beller?
Dağlar… Ah ulu dağlar;
Gözleri sulu dağlar.

Dağlar alev alev, dağlar kor gibi.
Dağların gerçekten işi zor gibi.
Dağlar için için ağlıyor gibi.
Dağlar… Ah ulu dağlar;
Gözleri sulu dağlar.

Yaşar Fersahoğlu