Lutf edüp bu bende ey Rabbenâ
Aç dilimi tâ idem medh u senâ

Âfitâbdan zerresin idem ‘ayân
Ol bahrden katresin idem beyân

Çün anın meddâhı sensin yâ Ganî
Nice medh ide anı ben-tek denî

Lîk maksûdum bu ey dânâ-yı râz
Bu bahâneyle idem arz-ı niyâz

Hâlimi arz eyleyem ol şâha ben
Yokluğum i’lâm idem dergâha ben