Dest-i kudretle yoğ iken âlemi vâr eyledin
Kimini müslim kılıp kimini küffâr eyledin
Hârdan güller bitirdin nahlden hurma-yı ter
İbret için kullarına hikmet izhâr eyledin
Kimine virdün bihişt ü hil’at ü tac ü kemer
Kiminün yerin cehennem menzilin nar eyledün
Kiminin kaddini kıldın serv ü ar’ardan yüce
Gözleri yaşın kiminin cû-yı enhâr eyledin
Rûzu Rûşen eyledin emrinle gün etdi tulû’
Geceyi encümler ile zeyn edip târ eyledin
Güller ile Gülşen içre hârı kıldın hem-nişîn
Geceler tâ subha dek bülbülleri zâr eyledin
Zâhide erzâni kıldın Kevser ü hûr u behişt
Bu Muhibbî bendeni müştâk-ı dîdâr eyledin
****
Karşında ben pervâneyem,
Sen şem-i tâbânsın bana…
Aşkınla ben divâneyem,
Sen âfet-i cânsın bana!
Cevr ü cefâ, kahr ü sitem,
Mihr ü vefâ cûd ü kerem…
Ben bende-i fermânınem,
Sen şâh-ı sultânsın bana!
Zülfüne gönlüm bestedir,
Âhım göğe peyvestedir…
Cânâ, Muhibbî hastedir,
Sen derde dermânsın bana…