Ben kızıl geyiğim dağlar yurdumdu
Serin pınarlarda gönlüm duruldu
Bir gün yer sarsıldı gökler vuruldu

Savaş denilen şey bu mudur ola
Ateşle birlikte başlamış ola

Kuşlar ötmez oldu o kara günde
Cır cır böcekleri sustu güzünde
Marallar dolaşmaz oldu çimende

Savaş dediğiniz bu mudur ola
Tabiat payını aldımı ola

Kaplumbağa gezer çalı dibinde
Top sesini duyar uzak tepede
Saklanır kabuğa donar içinde

Savaş dediğiniz bu mudur ola
Canlıya merhamet kalır mı ola

Minik bir karınca yuva yapınca
Kimse dokunmaz Allah’tan korkunca
Yerle yeksan edip savaş yıkınca

Savaş dediğiniz bu mudur ola
Karınca yuvası yıkar mı ola

Kartal süzülürdü kaz dağlarında
Kanadı değerdi bulutlara da
Duman çöktü bir gün güzel yurda

Savaş dediğiniz bu mudur ola
Özgürü zincire vurur mu ola

Ne canlı kaldı ne eski düzenim
Ağaçlar devrildi yandı ciğerim
İnsanlar düşerken gördü gözlerim

Savaş dediğiniz bu mudur ola
Canlıyı canından eder mi ola

Ben kızıl geyiğim şahidim buna
Savaş ateştir düşer her bir cana
Merhamet yakışır ancak insana

Savaş dediğiniz son bulur ola
Barış yeryüzüne doğar mı ola