Çanakkale’de sabır çadırı kurulur
Yaşam ile ölüm aynı nefeste bulunur
Sedyede yaralı askerler gelip giderler
Her biri vatan için can verecek yiğitler

Doktor Tarık Nusret elinde tek enjektörü
Camların içinde morfinler önem faktörü
Ağrı kesiciler çok az yeter mi herkese
Bir damlası karar verir yaşam ve ölüme

Yaralılar gelir acı içinde kıvranır
Kimi son nefeste kimi hayata sarılır
Öncelikse yaşama ihtimali olana
Çünkü o can savaşacak candır vatana

Sebebi morfindi her damlası kıymetli
İyileşecek olanların çaresi belli
“Dayanasın yiğidim” derken iğneyi yapar
Vatan için çekilen her acıyı o da yaşar

Günlerden bir gün sedyeyle bir yaralı gelir
Üzerinde yatan öz evladıydı seslenir
“Baba!” der oğulu yarası ağır çaresiz
Baba doktor! Ne yapsın oğluna? Çok ümitsiz!

Oğluna bakınca boğazı düğümlenir
Bilirdi bu fedakârlığı vatan içindir
Bir damla ayırmadı oğlunun yarasına
Vatanı ağır basardı savaş zamanında

“Affet oğlum,” der, gözyaşı sessizce akar
Bir oğul şehit olur millet böylece kalkar
Bu topraklar kutsal her damla kanı fedadır
Her doktor, her asker, her yiğit, bir bahadır

Tarık Nusret ile oğlu minnetle anılır
Fedakârlığın destanı tarihe yazılır
Vicdan ile akıl sınandı kanlı cephede
Sizlerle şereflendi kutlu Çanakkale’de!